Jakie są objawy skręcenia kostki i jak długo nie można chodzić?

Z tekstu dowiesz się:

• jakie są objawy skręcenia kostki,
• jak postępować przy skręconej kostce,
• ile trwa rehabilitacja skręconej kostki,
• jak się leczy skręconą kostkę.

Na czym polega skręcenie stawu skokowego?

Na czym polega skręcenie stawu skokowego?

Skręcenie kostki to uraz obejmujący więzadła i torebkę stawową, będący efektem nagłego, niekontrolowanego zgięcia stopy do wewnątrz. To bardzo częsta kontuzja wynikająca z kilku kwestii.

Po pierwsze, sama budowa stawu skokowego jest dość skomplikowana. Okolica składa się m.in. z rozbudowanego aparatu więzadłowego oraz otaczających więzadła mięśni.

Po drugie, podczas poruszania się staw skokowy jest narażony na silne przeciążenia oraz działanie wielu sił zewnętrznych.

Po trzecie, o ile podczas uprawiania różnych sportów zwykle pamiętamy np. o założeniu kasku czy ochraniaczy na kolana, o tyle niewiele osób decyduje się na zakup specjalnego obuwia stabilizującego kostkę albo ściągaczy na staw skokowy, które minimalizują ryzyko urazu.

Stopień urazu w obrębie stawu skokowego może być różny. Niezależnie od rozległości obrażenia, należy jak najszybciej zastosować właściwe działania oraz udać się do ortopedy, który oceni, na ile poważna jest zaistniała niestabilność stawu i czy niezbędne jest wdrożenie specjalistycznej rehabilitacji stawu skokowego oraz leczenia. To niezbędne działania w przywróceniu prawidłowego funkcjonowania struktur oraz powrotu do zdrowia bez komplikacji. Warto też sprawdzić, czy podczas kontuzji nie doszło do złamania.

Objawy skręcenia kostki – po czym rozpoznać uraz?

Objawy skręcenia kostki – po czym rozpoznać uraz?

Jeśli chodzi o skręcenie kostki, objawy urazu są dość charakterystyczne i trudne do pomylenia. Bezpośrednio po kontuzji pacjent odczuwa bardzo ostry, piekący ból, nie tylko w ruchu, lecz także spoczynku. Kostka puchnie, czasem do naprawdę dużych rozmiarów (opuchlizna może się rozlewać na całą stopę, a nawet część łydki), z czasem wokół stawu mogą się pojawiać rozległe krwiaki i siniaki. Oczywiście intensywność odczuwanego bólu zależy od tego, jak poważne jest skręcenie kostki.

W celu ustalenia stopnia uszkodzenia, jaki wywołał uraz stawu skokowego, niezbędne jest wykonanie badania obrazowego. To najczęściej USG, RTG, czasem rezonans magnetyczny. Te działania pozwalają zakwalifikować przypadłość do jednej z trzech grup:

• Skręcenie kostki I stopnia – to uraz stawowy bez uszkodzeń więzadeł. Pacjent jest zdolny do chodu z niewielkim bólem, a dolegliwości i obrzęk są umiarkowane. Usztywnienie stawu i samodzielna pomoc zazwyczaj są wystarczające, a leczenie nie wymaga zastosowania opatrunku gipsowego. Dochodzi w tym przypadku do lekkiego nagięcia więzadeł oraz torebki stawowej.
• Skręcenie kostki II stopnia – występuje przeważnie z częściowym uszkodzeniem torebki stawowej oraz więzadeł. Pojawia się problem z wykonywaniem ruchu w stawie, duży obrzęk oraz rozległy krwiak, a ból jest znaczny. W takim przypadku należy niezwłocznie udać się do lekarza ortopedy. Konieczne jest zastosowanie odpowiednich preparatów oraz stabilizatora z usztywnieniem bocznym. Niekiedy konieczne bywa przyjmowanie zastrzyków przeciwzakrzepowych.
• skręcenie kostki III stopnia – to rodzaj poważnego uszkodzenia stawu skokowego. Zaburzone bywa czucie głębokie, a całkowitemu przerwaniu ulegają ścięgna lub torebka stawowa. Dochodzi do niestabilności stawu skokowego i utraty jego ruchomości. Pacjent nie jest w stanie chodzić, ból stawu skokowego po skręceniu jest bardzo silny. Obrzęk i krwiak są wyjątkowo rozległe. Niezbędne jest wówczas unieruchomienie stawu, a wyleczenie uszkodzenia tkanek może trwać wiele tygodni.

Urazy w obrębie stawu skokowego II i III stopnia często wiążą się z koniecznością założenia opatrunku gipsowego na kilka tygodni, w zależności od rozległości urazu oraz tego, czy wystąpiło dodatkowo np. złamanie z przemieszczeniem lub uszkodzenie dodatkowych struktur anatomicznych. Następnie przez kolejne 3 tygodnie trzeba kontynuować terapię, nosząc stabilizator i rozpocząć rehabilitację stawu skokowego.

Skręcenie kostki a zwichnięcie kostki – czym różnią się te kontuzje?

Skręcenie kostki a zwichnięcie kostki – czym różnią się te kontuzje?

Przyczyny skręcenia kostki mogą być różne. Warto jednak, przed podjęciem wszelkich działań po wystąpieniu kontuzji, odróżnić skręcenie stopy od zwichnięcia. W drugim przypadku mamy do czynienia z poważniejszą sytuacją niż skręcenie. Przy zwichnięciu stawu skokowego dochodzi do przemieszczenia względem siebie struktur tworzących staw. Najczęściej w obrębie stawu skokowego nieprawidłowemu ułożeniu ulegają kość piszczelowa oraz skokowa. Uszkodzone zostają też często torebka stawowa i okoliczne więzadła.

Najczęściej zwichnięcie w obrębie stawu skokowego występuje na skutek niewłaściwego zeskoku, biegania czy nieodpowiedniego ustawienia stopy na nierównym gruncie. Na skutek takiego urazu dochodzi do uniemożliwienia ruchu w stawie skokowym. Pacjentowi towarzyszą duży ból, krwiak, obrzęk oraz deformacja stawu. W tym przypadku kluczowe są: unieruchomienie stawu, obłożenie lodem i jak najszybsza wizyta u lekarza oraz nastawienie zmiany. Im późniejsza interwencja specjalistyczna, tym większe ryzyko powstania patologicznych zmian i zwiększenie ryzyka konieczności zastosowania leczenia operacyjnego.

Skręcona kostka – co robić? 

Skręcona kostka – co robić?

Co na skręcenie kostki proponuje pacjentom nowoczesna ortopedia i ortopedia dziecięca? W fazie ostrej, czyli przez pierwsze 3-4 dni po urazie, zalecane jest stosowanie tzw. zasady RICE. Składają się na nią:

• rest (odpoczynek) – zupełne odciążenie kończyny poprzez poruszanie się tylko w niezbędnych sytuacjach, najlepiej przy pomocy kul,
• ice (lód) – chłodzenie poprzez zimne okłady przez pierwsze 48 godzin po urazie,
• compression (ucisk) – stosowanie opaski elastycznej, bandaża elastycznego, ortezy lub specjalnego stabilizatora ortopedycznego,
• elevation (uniesienie) – utrzymywanie kończyny w górze, co usprawnia krążenie krwi i zmniejsza obrzęk.

Zarówno skręcenie kostki boczne do wewnątrz, jak i na zewnątrz wymaga zastosowania właściwej terapii dobranej w zależności od stopnia urazu. Kluczowy jest odpoczynek, aby umożliwić jak najszybszą regenerację struktur wchodzących w skład stawu skokowego.

Skręcenie kostki – jak długo nie można chodzić?

Skręcenie kostki – jak długo nie można chodzić?

Leczenie skręconego stawu skokowego i związana z nim konieczność odciążenia kończyny wraz z powstrzymaniem się od nadmiernego ruchu zależą od stopnia zaawansowania urazu. Jeśli mamy do czynienia ze skręceniem pierwszego stopnia, kiedy uszkodzenia w obrębie stawu są niewielkie, a pacjent może chodzić, odczuwając przy tym jedynie umiarkowany ból, możliwe jest pokonywanie krótkich tras, oczywiście po odpowiednim zaopatrzeniu kostki, np. przy pomocy ortezy.

Jeżeli jednak doszło do zerwania więzadeł, pacjent może otrzymać zalecenie, by zupełnie nie obciążać stopy przez kilka/kilkanaście dni. Wówczas może jedynie przemieszczać się np. do toalety, ale z użyciem kul łokciowych. Jeśli do uszkodzenia więzadeł stawu i skręcenia kostki doszło np. wskutek przeciążenia oraz uprawiania konkretnego rodzaju sportu, może być konieczne powstrzymanie się od danej aktywności.

Postępowanie i rehabilitacja po skręceniu kostki

Postępowanie i rehabilitacja po skręceniu kostki

Zatem, jak leczyć skręconą kostkę? W fazie ostrej, tuż po wystąpieniu kontuzji, oprócz procedur w ramach zasady RICE u pacjentów stosuje się działające miejscowo żele i maści o właściwościach przeciwbólowych, przeciwobrzękowych oraz przeciwzapalnych.

W zależności od stopnia zaawansowania urazu po około 3-7 dniach (w przypadku niegroźnych kontuzji) można przejść początkowo do prostej, a z czasem coraz bardziej zaawansowanej rehabilitacji. Może ona obejmować m.in.: mobilizację tkanek miękkich, stretching, jazdę na rowerze stacjonarnym, ćwiczenia w wodzie czy trening aerobowy. Stosowane mogą być także specjalistyczne zabiegi fizykoterapii, np. krioterapia, laseroterapia, prądy czy pole magnetyczne. Warto pamiętać, że proces wracania do pełnej sprawności może potrwać nawet około 7 tygodni, a w niektórych przypadkach jeszcze dłużej.

Aby wyleczyć skręcenie pierwszego stopnia, można też zastosować domowe sposoby na radzenie sobie z urazem i bólem. Pomogą w tym okłady z białej kapusty, lekko rozbitej tłuczkiem, a także octu, żywokostu lekarskiego czy babki lancetowatej. Przydatne bywają masaże ręczne i wirowe, jednak niezbyt intensywne. Okłady warto stosować również na noc.

Trzeba jednak pamiętać, że jeżeli dolegliwości i obrzęk nie mijają, uraz stawu skokowego wymaga konsultacji ortopedycznej i zastosowania specjalistycznych metod leczenia. Być może konieczne będzie też wprowadzenie różnego rodzaju zabiegów lub ćwiczeń. W sytuacji, gdy pacjent ma wątpliwości, co do rodzaju występującego stopnia urazu, należy niezwłocznie udać się do lekarza.