Umów wizytę telefonicznie

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa – jak je rozpoznać?

Autor: Redakcja enel-sport
Data publikacji: 21.07.2020

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) to atakująca kręgosłup choroba zapalna o przewlekłym charakterze. W początkowych fazach głównym objawem schorzenia są dolegliwości bólowe, później ZZSK może objąć także inne stawy oraz narządy wewnętrzne i powodować całkowitą niesprawność.

Z tekstu dowiesz się:

  • jakie są objawy i powikłania ZZSK,
  • w jaki sposób można leczyć zesztywniające zapalenie stawów w kręgosłupie.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) to schorzenie zapalne kręgosłupa o przewlekłym charakterze. Jego dokładne przyczyny nie zostały jak dotąd ustalone. Przypuszcza się, że zesztywniające zapalenie stawów w kręgosłupie ma podłoże genetyczne, autoimmunologiczne oraz środowiskowe.

Zesztywniające zapalenie kręgosłupa może mieć różne nasilenie – od łagodnego, objawiającego się dolegliwościami bólowymi i sztywnością stawów, aż po bardzo ciężkie, powodujące całkowitą niepełnosprawność. Co ważne, ZZSK obejmuje nie tylko kręgosłup, ale także inne stawy (charakterystyczne jest m.in. zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych) oraz narządy wewnętrzne (np. płuca oraz serce).

ZZSK – objawy i następstwa

Głównym objawem ZZSK jest ból kręgosłupa promieniujący do pośladków – naprzemiennie lub do obu naraz. Ma on tępy charakter i trudno go dokładnie umiejscowić, a w ciągu kilku tygodni stopniowo narasta. Dolegliwości mogą występować w nocy i wymuszać na pacjencie wstanie z łóżka i rozruszanie się. W ciągu dnia – pod wpływem normalnej aktywności – ból staje się mniej uciążliwy.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa u kobiet może mieć inny początek – częstym objawem jest bowiem ból odcinka szyjnego kręgosłupa połączony ze stanem podgorączkowym, utratą apetytu oraz uczuciem ogólnego zmęczenia. Z tego powodu ZZSK u kobiet bywa wykrywane później.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa z czasem powoduje coraz większe problemy z normalną codzienną aktywnością. Pacjenci mają kłopoty z odwracaniem głowy, jeśli choroba zajmie odcinek piersiowy kręgosłupa, odczuwany może być też ból podczas oddychania, kichania czy kaszlu. Chorzy nie mogą się pochylać, swobodnie sięgać po położone wysoko przedmioty, kłopoty sprawia także zwykłe wstanie z krzesła czy kanapy. W najbardziej zaawansowanym stadium ZZSK – na szczęście obecnie rzadko spotykanym – pacjenci mają dość charakterystyczną nieprawidłową sylwetkę (znacznie wychylenie do przodu), tracą zdolność normalnego poruszania się i stają się niepełnosprawni.

Oczywiście należy pamiętać także o powikłaniach ZZSK, które mogą obejmować:

  • ból i ograniczenie ruchomości innych stawów,
  • ból i zaczerwienienie oka, nadwrażliwość na światło,
  • szybszy rozwój miażdżycy oraz choroby niedokrwiennej serca,
  • problemy z oddychaniem i uszkodzenia płuc,
  • owrzodzenia błony śluzowej jelit,
  • uszkodzenia struktur nerwowych.

Leczenie ZZSK – ćwiczenia, leki, zabiegi chirurgiczne

Zesztywniające zapalenie kręgosłupa diagnozuje się na podstawie wywiadu lekarskiego, badań laboratoryjnych oraz obrazowych (RTG, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa). Pomocne może być również oznaczenie antygenu HLA B27 – markera genetycznego ZZSK.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa leczy się różnymi metodami, w zależności od występujących objawów, stadium zaawansowania choroby oraz ewentualnych powikłań (np. zajęcia innych stawów lub narządów). Ważnym elementem leczenia ZZSK jest rehabilitacja kręgosłupa, obejmująca zarówno ćwiczenia wykonywane przez pacjenta w domu, jak i profesjonalne zabiegi fizjoterapeutyczne (krioterapia, masaże, ultradźwięki, elektroterapia). W celu złagodzenia bólu wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz leki przeciwbólowe. Chirurgia kręgosłupa stosowana w leczeniu ZZSK to m.in. operacje poprawiające oś kręgosłupa, które pomagają przywrócić równowagę ciała.

Należy pamiętać, że ZZSK nie można w pełni wyleczyć. Nowoczesne metody rehabilitacji oraz skuteczne leki pozwalają jednak pacjentom ze zdiagnozowaną chorobą zachować sprawność i samodzielność przez długi czas.